... die in ons dichtbevolkte landje steeds vaker onder druk staat. Vanuit die gedachte ontstond dit werk van serpentijn en glas: een sierlijke sculptuur waarin vlinders rusten op een bloem van steen.
Wat als we onze vlinders en insecten niets anders meer te bieden hebben dan steen?
Dan rest ons enkel: bloemen van steen maken,
zodat de vlinders toch kunnen blijven sprankelen.
In deze verstilde samensmelting van zwaar en licht, van aarde en glas, klinkt een stille ode aan wat kwetsbaar is – en tegelijkertijd eeuwig. Een fluisterende herinnering aan wat we dreigen te verliezen, als we niet omkijken.